Je ziet steeds meer partijen die een poging doen om gebruiksgoederen, zoals huishoudelijke apparaten, telefoons, laptops, fietsen etc. tegen een periodieke “vergoeding” in gebruik te geven aan consumenten en/of bedrijven. Daarmee wordt flexibiliteit, ontzorging en gemak gecreëerd. De meeste initiatieven zijn nog niet succesvol, Waarom?!
Vaak wordt dit ook vanuit een circulaire gedachte gedaan, “gebruiken in plaats van bezitten”. Alles vanuit de gedachte dat onze grondstoffenvoorraad op de wereld nu eenmaal niet oneindig is.
Klinkt supermooi toch? Het mes snijdt zelfs aan meer dan 2 kanten! zou je zeggen….
Dit businessmodel heeft de eigenschap dat hoe succesvoller de propositie is, hoe meer geld er ook nodig is en dit gaat echt exponentieel. Maar wie wil er nu niet investeren in de toekomst zou je zeggen... Nou, de praktijk leert dat er maar bar weinig partijen zijn die bereid zijn om hier geld in te stoppen.
Hier zijn verschillende redenen voor. Om een “Product as a Service” businessmodel te bouwen heb je globaal te maken met Componenten zoals:
Het product wordt vaak voor een langere tijd aan een klant in gebruik gegeven. Dit levert op veel vlakken risico’s op. Nu worden financierders uiteraard gecompenseerd met rente voor het risico dat zij nemen, maar over het algemeen blijken de risico’s binnen dit businessmodel voor investeerders in ieder geval nog onvoldoende onder controle.
Merken verkopen in de toekomst meer beleving dan producten.
De tweede reden dat investeerders (nog) niet in de rij staan is de factor “kosten van het product”. In deze fase waarbij “pioniers” binnen dit businessmodel nog het product moeten inkopen en zolang dit product nog geproduceerd is vanuit een lineair businessmodel / gedachte, gaat dit niet werken. Eigenlijk wordt er geprobeerd om een circulair model bovenop een lineair model te bouwen. Geloof mij, dit gaat niet lukken.
Ten eerste moet het product ondergeschikt zijn aan de dienst / ervaring. Koffie drinken ipv koffiemachine, Wassen ipv wasmachine, Luisterplezier ipv speakers, warmte ipv een verwarmingsketel etc. Grote merken als Sonos, Miele, Bosch, Apple moeten klanten gaan binden met beleving ipv de goederen. En bovenal deze merken hebben de marge om dit businessmodel te bouwen. Kortom, de producent gaat de consument opzoeken en proberen te binden. Het klinkt nu wellicht gek, maar misschien betaal je een bedrijf zoals Sonos op termijn wel voor het geluid dat uit je speakers komt in plaats van de speakers zelf!
Kijk eens naar naar Coolblue die inmiddels energie verkoopt. Willen zij energie leveren? Ik denk het niet. Zij kunnen jou straks gebruiksgoederen als een “service” leveren die je ook nog energie besparen. Dat is nou circulair en zeker goed financierbaar voor investeerders.
De eerste stappen worden gezet! en #fintag denkt graag met je mee!